บทที่ 238

“เฮือก” เสียงดังสนั่น กระถางดอกไม้แตกกระจายเต็มพื้น

　　ซูเนี่ยนรู้สึกเหมือนหน้าอกและหลังถูกเจาะทะลุ ความเจ็บปวดที่ไม่อาจทนได้อีกต่อไป—

　　“พรวด!”

　　พ่นเลือดออกมาเต็มปาก

　　เลือดนั้นย้อมพื้นให้แดงและสกปรก

　　หลู่จิ่งหิงอุ้มเฉินเจียวที่เกือบหมดสติ หันมามองซูเนี่ยนด้วยสายตาที่มืดมนเหมือนวันสิ้นโลก มีเพียงค...